Psychoterapia poznawczo-behawioralna (cognitive behavioral therapy – CBT) jest oparta na założeniu, że ludzkie zachowania i emocje zależą od wyuczonego schematu reagowania na otaczający świat i sytuacje, które nam się przydarzają. Terapia CBT skupia się na identyfikowaniu i modyfikowaniu schematów myślowych oraz zachowań, które podtrzymują trudności pacjenta. Praca odbywa się tu i teraz — zamiast analizowania całej przeszłości, terapeuta i pacjent koncentrują się na aktualnych problemach oraz sposobach ich rozwiązania w codziennym życiu.

Najczęściej w trakcie terapii pacjent:

• uczy się rozpoznawać automatyczne myśli wywołujące lęk lub smutek,
  
• trenuje nowe, bardziej wspierające sposoby reagowania,
  
• wykonuje zadania między sesjami, aby utrwalać efekty terapii,
  
• stopniowo konfrontuje się z sytuacjami, których unikał z powodu lęku lub napięcia.
  

Psychoterapia poznawczo behawioralna jest klarowna, uporządkowana i daje narzędzia do realnych zmian w codziennym funkcjonowaniu.

U podstaw terapii poznawczo–behawioralnej leży założenie, że poprzez zmianę dezadaptacyjnego sposobu myślenia można uzyskać zmianę nastroju i zachowania. Terapeuta stosuje techniki CBT aby pomóc pacjentowi zweryfikować własne wzorce myślenia i własne przekonania oraz zastąpić „błędy w myśleniu” bardziej realistycznymi i efektywnymi myślami, redukując w rezultacie dyskomfort i ograniczając samoograniczające zachowania.